Εορτή Των Αγίων Θεοδώρων

Η Αγία μας Εκκλησία τιμά το πρώτο Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής τη μνήμη των δύο ενδόξων μεγαλομαρτύρων, Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος και Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, οι οποίοι με τη ζωή, την ομολογία και το μαρτύριό τους έγιναν φωτεινά παραδείγματα πίστεως και ανδρείας.

Η κοινή τους εορτή καθιερώθηκε από την αρχαία Εκκλησία και τελείται το πρώτο Σάββατο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ημέρα που συνδέεται με το γνωστό θαύμα των κολλύβων. Με αυτό το θαύμα, ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων προστάτευσε τους χριστιανούς της Κωνσταντινουπόλεως από μολυσμένα τρόφιμα, υποδεικνύοντας να βράσουν σιτάρι και να το καταναλώσουν. Έκτοτε, η ημέρα έχει λάβει και χαρακτήρα μνημόνευσης των κεκοιμημένων.

Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων

 O άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, καταγόταν από χωριό της Αμάσειας στη Μαύρη Θάλασσα και έζησε στο χρόνια των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού και Μαξιμίνου. Ονομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στο στράτευμα των Τηρώνων, δηλ. των νεοσύλλεκτων. Στη διάρκεια των διωγμών του Διοκλητιανού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το στράτευμα επειδή ήταν χριστιανός και πήγε στα Ευχάιτα. Εκεί πληροφορήθηκε ότι στο δάσος κοντά στη πόλη, είχε τη φωλιά του ένας φοβερός δράκος, ο οποίος ήταν πραγματική μάστιγα για την περιοχή. Αμέσως ο Θεόδωρος προσευχήθηκε, ζήτησε δύναμη από τον παντοδύναμο Θεό και πήγε στο δάσος όπου συναντησε και σκότωσε τον δράκο. Λίγο αργότερα έμαθε ότι οι χριστιανοί συστρατιώτες του άρχισαν να λιποψυχούν και να θυσιάζουν στο είδωλα. Για το λόγο αυτό επέστρεψε στο τάγμα του, όπου κάποιο βράδυ αγανακτισμένος από τα βασανιστήρια των χριστιανών, έκαψε το ξύλινο είδωλο της θεάς Βεάς. Oμολόγησε τη πίστη του με θάρρος και ψυχική ευφροσύνη. Τελικά ρίχθηκε σε πυρακτωμένη κάμινο.Η μνήμη του τιμάται και στις 17 Φεβρουαρίου.

Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης

Ο Θεόδωρος γεννήθηκε στα Ευχάιτα της Γαλατίας στα τέλη του 3ου αιώνα. Μεγάλωσε στην Ηράκλεια του Πόντου, όπου διακρίθηκε από νεαρή ηλικία για την ευγένεια, την ευσέβεια και την εξαιρετική του μόρφωση, η οποία περιλάμβανε τόσο χριστιανική παιδεία όσο και μελέτη των Αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Ως στρατιωτικός, προήχθη γρήγορα στους ανώτατους βαθμούς του ρωμαϊκού στρατού και έλαβε τον τίτλο Στρατηλάτης, δηλαδή αρχιστράτηγος. Η φήμη του για γενναιότητα και ακεραιότητα ήταν μεγάλη. Κατά τους διωγμούς του Λικινίου (320 μ.Χ.), ο Θεόδωρος κατηγορήθηκε ότι είναι χριστιανός και ότι αποστρέφεται τα είδωλα. Αφού οδηγήθηκε στη Νικομήδεια, υπέστη σκληρά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε με θαυμαστή καρτερία και πίστη. Τελικά αποκεφαλίστηκε στις 8 Φεβρουαρίου 319/320 μ.Χ. Η μαρτυρική του στάση τον κατέστησε υπόδειγμα χριστιανικής ανδρείας και αφοσίωσης. Η μνήμη του τιμάται και στις 8 Φεβρουαρίου.

Οι Άγιοι Θεόδωροι μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην πίστη, την ταπείνωση και την εμπιστοσύνη στον Θεό. Το παράδειγμά τους καλεί κάθε πιστό να σταθεί με σταθερότητα απέναντι στις δυσκολίες και να πορεύεται με θάρρος στην οδό της σωτηρίας.