Ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνα

Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

Ἀπό τό βιβλίο ” Πρός τίς ἀδελφές μοναχές”,

Ἐκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου

Ὁ βίος τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης ἀποτελεῖ ἕνα πλούσιο πνευματικό ἐντρύφημα γιά ὅσους τιμοῦν τήν μνήμη της. Γιά σᾶς, εὐλαβέστατες ἀδελφές, ἀποτελεῖ ἕνα πλουσιώτερο ἐντρύφημα, γιατί ὁ βίος της σέ γενικές γραμμές ἐκφράζει πλήρως τήν μοναχική ζωή.

Στρέψατε τό βλέμμα σας στήν εἰκόνα πού τήν παρουσιάζει μαζί μέ τήν Βρεφοκρατοῦσα Θεοτόκο. Ἡ Ἁγία στέκεται γονατιστή μπροστά στήν Μητέρα τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία τῆς παραδίδει τό δακτυλίδι τοῦ ἀρραβῶνος. Αὐτή εἶναι ἡ κυριώτερη στιγμή τῆς ζωῆς της. Εἶναι ἡ συμβολική στιγμή τῆς ἀφιερώσεως.

Πρίν ὅμως ἀπό τήν ἀφιέρωσι προηγήθηκε ἡ ἐπιθυμία καί ἡ ἀναζήτησις τοῦ καλυτέρου νυμφίου, ἡ ὁποία τήν ὡδήγησε πρός τόν Κύριο. Μετά τόν πνευματικό γάμο εἰσῆλθε στό στάδιο τοῦ μαρτυρίου καί στεφανώθηκε μέ τόν ἀμάραντο στέφανο. Αὐτή εἶναι σέ γενικές γραμμές ἡ ζωή της. Βασικά οἱ ἴδιες γραμμές ὑπάρχουν καί στή δική σας ζωή, ἐφ᾿ ὅσον ζῆτε ὅπως ἁρμόζει στήν μοναχική σας κλῆσι.

Ἡ Ἁγία εἶχε εὐγενική καταγωγή. Ἦταν πλούσια, εὐφυής, ἐξαιρετικά μορφωμένη. Εἶχε πολλά χαρίσματα. Δέν τήν ἱκανοποιοῦσε ὅμως τίποτε τό κοσμικό. Ἡ ψυχή της ἀναζητοῦσε κάτι τό τελειότερο καί ἦταν ἕτοιμη νά ἀκολουθήση ὅποιον θά τῆς ἔδειχνε τόν δρόμο γιά μιά ὑψηλότερη ζωή.

Περισσότερα: Ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Αἰκατερίνα

Ὁ πλούσιος νεανίας  (Λουκ. 18, 18-30)

Ἀρχιμ. Ζαχαρίας Ζάχαρου 

«Ἔτι ἐν σοὶ λείπει. Πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι» (Λουκ. 18, 18-27)

Στήν ἥσυχη ἀναμονὴ τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, «τῆς μητροπόλεως τῶν ἑορτῶν», τὰ εὐαγγελικὰ ἀναγνώσματα αὐτῆς τῆς περιόδου περιστρέφονται γύρω ἀπὸ τὸ φλέγον ἐρώτημα: «Τὶ ποιήσω, ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;».

Ὁ ἄνθρωπος πλάσθηκε γιά τὴν αἰωνιότητα καὶ αὐτὴν ἀπαιτεῖ ἐπιτακτικὰ τὸ πνεῦμα του. Ἀκόμη καὶ αἰῶνες εὐδαίμονος ζωῆς δέν μποροῦν νά ἱκανοποιήσουν τή δίψα του γιά τὰ αἰώνια καὶ ἀμετάθετα ἀγαθά. Καὶ ὁ Θεὸς ὄχι μόνον «ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἐπ’ ἀφθαρσίᾳ καὶ ἐποίησεν αὐτὸν εἰκόνα τῆς Ἰδίας ἀϊδιότητος», ἀλλὰ ἐπιπλέον, «οὐκ ἀπέστη πάντα ποιῶν ἕως αὐτὸν εἰς οὐρανὸν ἀνήγαγε», γιά νά ἀνοίξει νέες «ὁδοὺς ζωῆς»στούς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων.

Περισσότερα: Ὁ πλούσιος νεανίας (Λουκ. 18, 18-30)

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Νοεμβρίου 2024, ΚΒ΄ Κυριακῆς Ἐπιστολῶν (Γαλ. ς΄ 11-18)

Ἀδελφοί, ἴδετε πηλίκοις ὑ­­μῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί. ὅσοι θέλου­σιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χρι­στοῦ διώκωνται. οὐδὲ γὰρ οἱ πε­ρι­τετμη­μέ­νοι αὐτοὶ νόμον φυ­λάσ­­σουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑ­μᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑ­με­­τέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται. ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀ­γὼ τῷ κόσμῳ. ἐν γὰρ Χριστῷ ᾿Ιησοῦ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία, ἀλ­λὰ καινὴ κτίσις. καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, εἰρήνη ἐπ᾿ αὐ­τοὺς καὶ ἔλεος, καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ τοῦ Θεοῦ. Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μη­δεὶς πα­ρεχέτω· ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρί­ου ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βα­στά­ζω. ῾Η χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί· ἀμήν.

Περισσότερα: Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Νοεμβρίου 2024, ΚΒ΄ Κυριακῆς Ἐπιστολῶν (Γαλ. ς΄ 11-18)

Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Νοεμβρίου 2024, ΙΓ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιη΄ 18-27)

18 Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐ­τὸν ἄρχων λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζω­ὴν αἰ­ώνιον κληρονομήσω; 19 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. 20 τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύ­σῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδο­μαρ­τυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. 21 ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐ­φυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. 22 ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔ­χεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θη­σαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦ­ρο ἀκολούθει μοι. 23 ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλού­­σιος σφόδρα. 24 ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! 25 εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 26 εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; 27 ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα πα­­ρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ πα­ρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

Περισσότερα: Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 24 Νοεμβρίου 2024, ΙΓ΄ Λουκᾶ (Λουκ. ιη΄ 18-27)

Ἡ Παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη

Ἁγίου Γερμανοῦ Κωνστ/λεως

Μὲ τὴν Παραβολὴ αὐτὴ ὁ πολυέλεος Κύριος μᾶς διδάσκει νά σπλαγχνιζώμαστε τὸν πλησίον καὶ νά βοηθοῦμε ὅσο μποροῦμε τοὺς ἐνδεεῖς καὶ πτωχούς, διότι δέν ὑπάρχει σπουδαιότερη ἀρετὴ ἀπὸ αὐτή, ἐπειδὴ ὠφελοῦνται καὶ τὰ δύο μέρη. Ὁ πτωχὸς καὶ ἄπορος ὠφελεῖται σωματικῶς, λαμβάνοντας τὰ ἀναγκαῖα τῆς φύσεως, καὶ ἐκεῖνος πού τὸν ἐλεεῖ, ὠφελεῖται ψυχικῶς, πρᾶγμα πού εἶναι καλλίτερο. Πλὴν ὅμως τὸ νόημα τῆς Παραβολῆς αὐτῆς εἶναι ὅτι ὁ Κύριος ἀναφερόταν στὸν ἑαυτὸν Του, ὅτι δηλαδὴ Ἐκεῖνος ὡς φιλάνθρωπος ἔδειξε τόση ἀπέραντη εὐσπλαγχνία καὶ ἀγαθότητα στόν πληγωμένο ἄνθρωπο. Καὶ ἀκοῦστε τὴν ἐξήγηση, ὥστε νά λάβετε πολλὴ ὠφέλεια καὶ κατάνυξη.

Περισσότερα: Ἡ Παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη