Αρχική

ΠΑΝΑΓΙΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ & ΒΙΒΛΙΑ





 










ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ

(C) 2013 Ιερός Ναός Κοιμήσεως Της Θεοτόκου Κλεισσούς Ορεστιάδος
?λληνισμός ? Χριστιανισμός
 
Μεταλληνός Γεώργιος (Πρεσβύτερος)


?λληνισμός ? Χριστιανισμός καί ? Θεανθρώπινη σχέσις των


Κοσμογονική τομή στήν παγκόσμια ?στορία ?π?ρξε ? συνάντηση το? Χριστιανισμο?, ?ς νέας δυνάμεως, πού ?μελλε νά μεταστοιχειώσει ριζικά τόν κόσμο, καί το? ?λληνισμο? ?ς τρόπου ζω?ς καί σκέψεως. Τό θε?ο (?κτιστο), πού ?ς α?θεντικός ?γιοπατερικός Χριστιανισμός (?ρθοδοξία) ε?σβάλλει λυτρωτικά στήν ?στορία, ?νώνεται «?σύγχυτα καί ?διαίρετα» μέ ?,τι ?περοχότερο γέννησε ποτέ ? ?νθρωπότητα στήν ?στορική της πορεία, τήν ?λληνικότητα. ? Θεανθρώπινη α?τή ?νωση, πού συντελέσθηκε στό ?στορικό σ?μα το? Χριστο?, τήν ?κκλησία, προσδιορίζει ?χι μόνο τόν τρόπο τ?ς ?νώσεως τ?ν δύο α?τ?ν μεγεθ?ν (?εράρχηση το? ?νθρωπίνου στό θε?ο), ?λλά καί τό ?κατάλυτό της (?δύνατο διαλύσεώς της).


1.Τό ?νοιγμα τ?ς ?κκλησιαστικ?ς κοινωνίας πρός τά «?θνη» φαίνεται ?δη στό κατά ?ωάννην Ε?αγγέλιο καί καταφάσκεται ?πό τόν ?διο τόν Θεάνθρωπο, μέ βάση τήν ?δη συντελεσθε?σα ?κατάλυτη ?νωση θείου καί ?νθρωπίνου στό θεανθρώπινο Πρόσωπό Του (?ω. 12, 20-24): «?σαν δέ τινες ?λληνες ?κ τ?ν ?ναβαινόντων, ?να προσκυνήσωσιν ?ν τ? ?ορτ?. Ο?τοι ο?ν προσ?λθον τ? Φιλίππ?? καί ?ρώτων α?τόν λέγοντες? κύριε, θέλομεν τόν ?ησο?ν ?δε?ν. ?ρχεται Φίλιππος καί λέγει τ? ?νδρέ?, ?ρχεται ?νδρέας καί Φίλιππος καί λέγουσι τ? ?ησο?. ? δέ ?ησο?ς ?ποκρίνεται α?το?ς λέγων? ?λήλυθεν ? ?ρα, ?να δοξασθ? ? υ?ός το? ?νθρώπου».
Τό χωρίο α?τό ?σημαντικότατο ?πωσδήποτε? κακοποιε?ται συχνά ?πό μία ?κραία «?θνικιστική» (ρατσιστική) ?ρμηνεία, καρπό ?ντιεπιστημονικ?ς (χωρίς δηλαδή ?λόκληρη καί τεκμηριωμένη γνώση) συνθηματολογίας, ?γκλωβισμένης σέ ?δεοληπτικ? στερεότυπα γιά τήν ?ξυπηρέτηση παραταξιακ?ν σκοπιμοτήτων καί ?ναιρετικά ?πωσδήποτε τ?ς ?λήθειας. «?λληνες» ?δ? κατά τινας ?ρμηνευτ?ς μπορε? νά μή σημαίνει «?κ καταγωγ?ς», ?λλά «?θνικούς» το? ?λληνιστικο? περιβάλλοντος, προσηλύτους το? ?ουδαϊσμο?, ?τοιμους νά δεχθο?ν τήν ?ουδαϊκή πίστη. Γι? α?τό τιμο?ν τό ?ουδαϊκό «πάσχα». Προσωπικά δέχομαι ?τι ?σαν ?ντως ?λληνες. Τό «?λήλυθεν ? ?ρα» ?ναφέρεται στήν (?γγίζουσα) διάρρηξη κάθε σχέσεως τ?ς ?κκλησίας ?πό τόν φαρισαϊκό ?θνικισμό (φυλετισμό) (πρβλ. Ματθ. 15, 21 ?.). «Δόξα» δέ το? Χριστο? ε?ναι τό «πάθος», ? σταυρικός Του θάνατος, πού φανέρωσε τή θεότητά Του. Τό θα?μα στόν Θεάνθρωπο δέν ε?ναι ? ?νάσταση, ?λλά ? θάνατος: «? ζωή, π?ς θνήσκει? π?ς καί τάφον ο?κε??»; ? συνέχεια το? κειμένου θεμελιώνει α?τή τήν ?ρμηνεία: Στίχ. 24: «?μήν ?μήν λέγω ?μ?ν? ?άν μή ? κόκκος το? σίτου, πεσ?ν ε?ς τήν γ?ν, ?ποθάν?, α?τός μόνος μένει. ?άν δέ ?ποθάν?, πολύν καρπόν φέρει». ? θάνατος το? Χριστο?, μέ ?λη τή συνέχειά του (?νάσταση, ?νάληψη, πεντηκοστή), ?γινε ?στείρευτη πηγή δυνάμεως γιά τήν ?κκλησία.

? «?θνικιστική» ?ρμηνεία α?το? το? χωρίου μιλε? γιά «δόξα» το? ?λληνισμο? καί ?χι «δόξα» το? Χριστο?, μέ τήν παραπάνω σημασία. ?δ? θεμελιώνουν ο? φυλετικά-ρατσιστικά σκεπτόμενοι τήν ?ντελ?ς λανθασμένη ?ντίληψη γιά σωτηρία δ?θεν τ?ς ?ρθοδοξίας μέσα στόν ?λληνισμό. ?πως ?ρθά ?χει ?μως λεχθε?, ? ?ρθοδοξία σώζει τόν ?λληνισμό. ?σο ?πάρχει ?ρθοδοξία, θά ?κούγεται παγκόσμια ? ?λληνική γλώσσα. ? ?κκλησία, μέ τή θεολογία καί τή λατρεία της, παραμένει διαιώνια ? μόνος χ?ρος ?πόλυτης κυριαρχίας τ?ς ?λληνικ?ς γλώσσας καί κατά συνέπεια το? ?λληνικο? πνεύματος.

?τσι ?μως, ?ποκρούεται μέν ? ?ουδαϊκός φυλετισμός, ?λλά γιά νά ?δηγηθο?με σέ ?να ?λληνικό φυλετισμό. Τό ?διο γίνεται μέ τήν ?ρμηνευτική κακοποίηση το? χωρίου Ματθ. 21, 43: «?ρθήσεται ?φ? ?μ?ν ? βασιλεία το? Θεο? καί δοθήσεται ?θνει, ποιο?ντι τούς καρπούς α?τ?ς». ? ?γνοια μ?λλον καί ?δ? διαστρέφει τά πράγματα. «Βασιλεία το? Θεο?» ε?ναι ? ?κτιστη ? πνευματική δεσποτεία το? Τριαδικο? Θεο? καί ?χι κάποιο ?νδοκοσμικό κυριαρχικό ?ξουσιαστικό σχ?μα (πρβλ. ?ω. 18, 36: «? βασιλεία ? ?μή ο?κ ?στιν ?κ το? κόσμου τούτου»). Τό «?θνος» ?ξ ?λλου, πού θά λάβει τή «βασιλεία», δέν ε?ναι τό (φυλετικά) ?λληνικό, ?λλα τό «χριστιανικό», τό «Γένος τ?ν ?ρθοδόξων», στό ?πο?ο φυσικά ?νήκουν καί ο? φυλετικά ?λληνες, πού μέ τήν α?τοπαράδοσή τους στό Χριστό καί τό Ε?αγγέλιό Του θά ?ναδεχθο?ν σέ «πρωτοτόκους ?ν πολλο?ς ?δελφο?ς», ?ς ?πιφανέστερο καί ?κλεκτότερο στοιχε?ο το? πολυεθνικο? χριστιανικο? ?μαλγάματος (πρβλ. α?τοκρατορία τ?ς Νέας Ρώμης ?πό τό 330 μ.Χ. καί μετά).

2. Μέ τήν ?ποστολική σύνοδο (Πράξ. 15, 6 ?.), συντελε?ται τό ?πίσημο ?καί ?ποφασιστικό? ?νοιγμα τ?ς ?κκλησίας στόν ?θνικό κόσμο. Δύο ?πισημάνσεις ?δ? ?χουν τεράστια σημασία. Τό νέο θεανθρώπινο μέγεθος, πού ?ρδρεύει καί μεταστοιχειώνει ?λόκληρη τήν ο?κουμένη, α?τοκαλε?ται μέ τό ?λληνικό ?νομα «?κκλησία». ?ξ ?λλου, ? πρ?τος ?πόστολος τ?ς νέας πίστεως, ? πρώην διώκτης τ?ς ?κκλησίας Πα?λος, θά ?ναδειχθε? σέ κατ? ?ξοχήν «?πόστολο τ?ν ?θν?ν», το? ?λληνικο? καί ?λληνίζοντος κόσμου καί ?νας ?πό τούς μεγαλυτέρους ?λληνιστές τ?ς ?ποχ?ς του. ?πό τό 70 μ.Χ. (καταστροφή τ?ν ?εροσολύμων ?πό τόν ρωμα?ο α?τοκράτορα Τίτο) ο? ?λληνες ?ναλαμβάνουν ο?σιαστικά τήν ?γεσία τ?ς ?κκλησίας. ?κτοτε ? σύνδεσμος ?λληνισμο? καί Χριστιανισμο? θά ?ποβε? ?στασίαστος καί ?διάσπαστος.

Μέ τή συναδέλφωση ?λληνισμο? ? Χριστιανισμο?, στά ?ρια το? σώματος το? Χριστο?, πραγματοποιο?νται κάποιες τολμηρές καί σωτήριες ?περβάσεις. Πρ?τα ? ?πέρβαση το? ?ουδαϊκο? ?θνικισμο? μέ τήν ?ποδοχή ?πό τό ?ουδαϊκό στοιχε?ο, πού συναδελφώθηκε μέ τό ?λληνικό μέσα στήν ?κκλησία (Κολ. 3, 11: «ο?κ ?νι ?λλην καί ?ουδα?ος»), το? κόσμου τ?ν ?θν?ν. Α?τό σήμαινε ταυτόχρονα ?πόρριψη το? «φαρισαϊσμο?», πού γέννησε τό πνε?μα το? μισέλληνα σιωνισμο? (? πατερική ?ρθοδοξία δέν διακατέχεται ?πό ?ντισημιτισμό, ?λλά γνωρίζει τήν ?χθρότητα το? σιωνισμο?). Ο? χριστιανοί ?ουδα?οι δέχονται τόν Θεό «σωτ?ρα πάντων ?νθρώπων, μάλιστα πιστ?ν» (?π. Πα?λος, Α? Τιμ. 4, 10). Ε?ναι ?ξιοπρόσεκτο, ?τι (πρώην) ?ουδα?οι, ?πως ? ?ωάννης καί ? Πα?λος, ?ναφερόμενοι ?ς χριστιανοί στούς ?μοεθνε?ς τους, χρησιμοποιο?ν τρίτο πρόσωπο, δείχνοντας τή χριστιανική ταυτότητά τους, πού τούς συναδελφώνει μέ τούς χριστιανούς ?λληνες, ?λλά τούς διαφοροποιε? ?πό τούς ?χθρούς το? Σταυρο? ?ουδαίους. ?λλά καί ? ?λληνισμός, ?νοφθαλμιζόμενος στήν ?κκλησία, πραγματοποιε? τή μεγαλειωδέστερη α?θυπέρβασή του, τό πέρασμά του δηλαδή ?πό τόν κτιστό (?νθρώπινο) λόγο στόν ?κτιστο Θε?ο Λόγο (Χριστό) καί ?πό τόν ?νάρετο ?νθρωπο τ?ς φιλοσοφίας (?νθρωπισμός) στόν κατά χάρη θεούμενο, ?ς «καινή κτίση» (?ναδημιουργία ?νθρώπου καί κόσμου Β? Κορ. 5, 17).

3. Μιλώντας ?μως γιά τόν ?ουδαϊκό κόσμο καί τήν ?ν Χριστ? διάσπασή του (Χριστιανοί ?ουδα?οι ? δι?κτες το? Χριστιανισμο?, φαρισαΐζοντες/σιωνιστές), μπορο?με νά σταθο?με γιά λίγο καί στό θέμα τ?ς Π. Διαθήκης. Μέ τήν ?πόρριψη το? Χριστο? ? ?βραϊκός κόσμος συναπορρίπτει στήν πράξη καί τήν Παλαιά Διαθήκη, πού ε?ναι τό ?ερό βιβλίο τ?ν χριστιαν?ν, ?φο? κατά τή δήλωση το? ?διου το? Χριστο? (?ω. 5, 46), ?λλά καί το? ?π. Παύλου (βλ. λ.χ. Α? Κορ. 2, 8 κλπ.), ? ?ναφορά ?λης τ?ς Π.Δ. ε?ναι στό πρόσωπο το? Μεσσία ? Χριστο?. Ο? ?βρα?οι περιμένουν ?κόμη τόν «Μεσσία» τους ? προχωρο?ν σέ ?λλες ταυτίσεις. ?στω, λοιπόν, καί ?πό πλευρ?ς ?ρμηνευτικ?ς προσεγγίσεως, ? Π.Δ. τ?ν Χριστιαν?ν διαφοροποιε?ται ?πό ?κείνη τ?ν ?βραίων. Τό ?στορικό πλαίσιο, μέσα στό ?πο?ο ?κδιπλώνεται τό σχέδιο το? Θεο? γιά τή σωτηρία το? κόσμου, ?χει δευτερεύουσα σημασία. Καί τό ?ουδαϊκό (τ?ς Π.Δ.) καί τό ?λληνορωμαϊκό (τ?ς Κ.Δ.). Γι? α?τό καί ο? ?γιοι Πατέρες μας, ?ρμηνεύοντας τήν Π.Δ., δίνουν στά ?στορικά της γεγονότα «τυπολογικό» χαρακτήρα. Δέν τά βλέπουν ?πλ?ς ?ς ?στορία, ?λλά κυρίως ?ς τυπολογική ?ναφορά στόν Χριστό (προτύπωση ? ?κπλήρωση). ?τσι κατανοο?με ο? (?λληνες) ?ρθόδοξοι τήν Π.Δ. καί ?χι ?βραϊκά.

?ς ?φήσουμε ?τι ?με?ς ο? ?ρθόδοξοι δεχόμεθα τόν ε?ρύτερο «κανόνα» τ?ς Π.Δ., δηλαδή 49 βιβλία καί ?χι 36, ?πως ο? ?βρα?οι. Διότι συγκαταλέγουμε καί τά παλαιοδιαθηκικά βιβλία, πού ?χουν γραφε? πρωτοτύπως στά ?λληνικά. Η Π.Δ. το? Χριστο?, τ?ν ?ποστόλων Του καί τ?ς ζω?ς τ?ς ?κκλησίας (?ς σήμερα) ε?ναι ? ?λληνική Μετάφραση τ?ν Ο?, πού μπορε? ?κατά μία ?κδοχή? νά ?γινε γιά νά προσηλυτισθε? ? ?λληνιστικός κόσμο, ο? ?γιοι Πατέρες μας ?μως τήν ?ρμηνεύουν μέ τρόπο, πού ?ναιρε? κάθε ?ουδαΐζουσα τάση, μέσα στήν ?ν Χριστ? παγκοσμιότητα τ?ς ?κκλησίας. ? Π.Δ. μόνο τυπικά ?πάρχει στόν ?βραϊσμό, ?φο? ο? ?βρα?οι ο?σιαστικά καταφεύγουν στίς παραπαραδόσεις τους (Ταλμούδ καί Ταργκούμ), τίς «παραδόσεις τ?ν ?νθρώπων» (Μάρκ. 7, 8).

4. Τήν α?θεντική ?νωση ?λληνισμο? καί ?ρθοδοξίας διασώζουν διαχρονικά ο? ?γιοί μας, Πατέρες καί Μητέρες, δίνοντας στή σύζευξη α?τή προτεραιότητα στό σωτηριολογικό περιεχόμενο τ?ς ?ρθοδοξίας καί ?ποφεύγοντας ?τσι τή νόθο συζυγία (α?ρεση). Μέσ? τ?ν ?λλήνων Πατέρων ? ?ρθοδοξία προσέλαβε τόν ?λληνισμό χωρίς νά ?ποδουλωθε? στό πρόσλημμα. Προσέλαβε ?τσι τόν ?λληνικό λόγο, ?λλα ?νανοηματοδοτώντας τον καί μεταβάλλοντάς τον σέ ?κκλησιαστικό λόγο. Α?τό διακηρύσσει ? ?λληνας ?γιος Γρηγόριος Παλαμ?ς: «Κ?ν τις τ?ν Πατέρων τά α?τά το?ς ?ξω φθέγγηται, ?λλ? ?πί τ?ν ρημάτων μόνον? ?πί δέ τ?ν νοημάτων πολύ τό μεταξύ» (? ταύτιση περιορίζεται στούς ?ρους, στά νοήματα ?πάρχει μεγάλη διαφορά). ?δ? ?ναδύεται καί τό σκανδαλιστικό γιά τόν μή πλήρως ?κχριστιανισμένο ?λληνισμό τ?ς (α?ρετίζουσας ? παγανίζουσας) διανόησης, ?τι ?παρά τήν πανηγυρική κατάφαση τ?ς ?λληνικ?ς παιδείας? ? ?ρθόδοξη θεολόγηση ε?ναι συνέχεια τ?ς προφητικ?ς θεολογικ?ς παραδόσεως τ?ς Π.Δ. καί ?χι τ?ς ?λληνικ?ς (θεολογο?σας) σκέψεως, χωρίς βέβαια νά μπορε? νά χαρακτηρισθε? (τουλάχιστον ?φελ?ς) ?βραϊκή, ?φο?, ?πως ?λέχθη, ? Π.Δ., χριστοκεντρικά θεωρούμενη, ?νήκει στούς Χριστιανούς καί ?χι στούς ?βραίους. ? ?λλην λόγος, σ? ?λο τό πλάτος καί τό δυναμισμό του, γίνεται βασικό ?ργανο ?κφράσεως τ?ς ?ρθοδοξίας, ?λλά ? ?λληνική Φιλοσοφία μόνο παιδευτικό χαρακτήρα ?χει στήν ?ρθοδοξία? τό περιεχόμενό της μένει τελείως ?ξω ?πό τή θεολογία το? ?κκλησιαστικο? σώματος. Α?τό διατυπώνει, συγκεφαλαιώνοντας ?λη τή σχετική πατερική παράδοση, τό «Συνοδικόν τ?ς ?ρθοδοξίας» (9-14ος α?.): «Το?ς τά ?λληνικά διεξιο?σι μαθήματα καί μή διά παίδευσιν μόνον τα?τα παιδευομένοις, ?λλά καί τα?ς ματαίαις α?τ?ν δόξαις ?πομένοις καί ?ς ?ληθέσι πιστεύουσιν? ?νάθεμα».

5. ?τσι, μένει ?ξω ?πό τήν ?ρθόδοξη ? πατερική θεολογία ? μυθολογο?σα ?λληνική σκέψη, ? διονυσιακός α?σθησιασμός καί γενικά ?,τι ?μποδίζει τόν ?νθρωπο στήν ?νταξή του στήν ?ν Χριστ? ?παρξη. ? ζήτηση ?μως τ?ς ?λήθειας (παιδεία ? ?πιστήμη), ? ?γάπη πρός τό ?ρα?ο (φιλοκαλία), ? πολιτική ?ς διευθέτηση τ?ν κοιν?ν καί γενικά ? «ζήτηση τ?ς ?λήθειας», ?ς θεμελιώδης ?λληνική ?ρετή, καταξιώνονται χριστιανικά καί συνεχίζονται στά πρόσωπα τ?ν ?ξ ?σου ?λλήνων, ?πως καί ο? ?ρχα?οι, Πατέρων. Συνείδηση τ?ς ?λληνικ?ς κληρονομι?ς τους ?χουν ?ντονα ?λοι ο? ?λληνες Πατέρες (? Μ. Βασίλειος ?καυχάτο ?τι ? μητέρα του ?μμέλεια καταγόταν ?πό τούς ?ρακλε?δες), βλέποντας ?μως ταυτόχρονα τήν ?λληνικότητά τους ?ναγεννημένη στήν ?γιοτριαδική χάρη. Ε?ναι ?ντυπωσιακό, ?τι ? σύγχρονη ?πιστήμη (?ρχαιολογία) ?χει ?ναθεωρήσει παλαιότερες ?ρμηνε?ες γιά τήν ?νέγερση χριστιανικ?ν ?. Να?ν στή θέση ?ρχαίων. Σήμερα ο? «βυζαντινοί» ?ρχαιολόγοι στίς περιπτώσεις α?τές βλέπουν ?χι διάθεση καταστροφ?ς, ?λλά συνείδηση τ?ς συνέχειας ?ς ?πέρβαση καί ε?σοδο στό βασίλειο τ?ς χάρης (χωρίς νά λείπουν φυσικά καί ο? καταδικαστέες περιπτώσεις ?λογου φανατισμο? καί στίς δύο πλευρές). ?κφραστικό καί πρόχειρο γιά μ?ς παράδειγμα: ? μικρή μητρόπολη (?γιος ?λευθέριος) δίπλα στή Μητρόπολη τ?ν ?θην?ν. Πλάκες μέ ?ρχα?ες παραστάσεις ?πό τόν ?ρχα?ο ναό σώζονται ?μφανέστατα, περιγεγραμμένες στήν ?ξωτερική ?πιφάνεια το? χριστιανικο?. ?κόμη: στήν Καταπολιανή τ?ς Πάρου ? ?ρχα?ος ναός σώζεται κάτω ?πό τά θεμέλια του χριστιανικο? (?κφραση τ?ς ?περβάσεως, γιά τήν ?ποία μιλήσαμε παραπάνω). Ο? Χριστιανοί ?λληνες πού ?κτισαν τήν ?γιά Σοφιά, ?ξεραν π?ς ο? προγονοί τους ε?χαν κτίσει τόν Παρθενώνα!

? ?λληνισμός στίς θεόνομες καί λυτρωτικές ?ναζητήσεις του δέν ?πορρίφθηκε. Α?τό πού ?ποκρούεται ?πό τούς ?λληνες Πατέρες (Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος, Γρηγόριος Νύσσης, ?ω. Χρυσόστομος κ.λπ.) ε?ναι ? ?κφιλοσόφηση τ?ς πίστεως (μεταφυσική θεολόγηση) ? ? ?κνομίκευσή της. ?ντίθετα, ?ξελληνισμό το? Χριστιανισμο? συνιστ? ? α?ρεση καί ? α?ρετίζουσα διανόηση (?μμονή στό μή ?νακαινισμένο ?νθρώπινο). ? Χριστιανικός ?λληνισμός ?κφράζεται μέ τόν ?ρο (?πό τόν 4ο α?.) ?ρθοδοξία καί γι? α?τό ?στορικά ?χι νομικά ? ?λληνας μόνο ?ς ?ρθόδοξος χριστιανός μπορε? νά νοηθε?. ? ?είμνηστος π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, ρ?σος κληρικός τ?ς διασπορ?ς, πού ?ντάχθηκε ?μως ?κούσια στή δικαιοδοσία το? Ο?κουμενικο? Πατριαρχείου (!), καθηγητής το? Χάρβαρντ καί το? Πρίστον, ? μεγαλύτερος ?ρθόδοξος θεολόγος το? 20ου α?ώνα, ?φησε στήν ?ποχή μας δύο ?πέροχες γιά μ?ς τούς κατά σάρκα ?λληνες ?μολογίες: α) ? ?λληνισμός ?λοκληρώθηκε μέσα στήν ?κκλησία, ?ς α?ωνία κατηγορία τ?ς χριστιανικ?ς ?πάρξεως? καί β) δέν μπορε? κανείς νά γίνει χριστιανός (?ρθόδοξος), ?ν δέν γίνει πρ?τα ?λληνας. ?ν δέν κυριαρχε?ται δηλαδή ?πό τή «ζήτηση τ?ς ?λήθειας», πού ε?ναι τό κύριο στοιχε?ο τ?ς ?λληνικότητας (Κλήμης ? ?λεξανδρεύς). Σέ τελευταία ?νάλυση, γιά τόν ?ρθόδοξο ?λληνα ?λων τ?ν α?ώνων α?τή ε?ναι ? μεγαλύτερη τιμή? ? καταξίωσή του ?πό τή Θεία Χάρη, στήν ?μνογραφία τ?ν Χριστουγέννων, γραμμένη στήν ?λληνική γλ?σσα, νά διατρανώνει σ? ?λη τήν κτίση: «Ε?ρομεν τήν ?λήθειαν»! ?ν Χριστ? τό ζητούμενο ?πό τήν ?λληνική ψυχή ?χει τελεσίδικα βρεθε?. Γι? α?τό ? μεγάλος γερμανός Θεολόγος ΑΙ Jeremias ?λεγε ?τι, ?ν ? Πλάτων συναντο?σε τό Χριστό, θά γονάτιζε ?νώπιόν του, λέγοντας: «? Κύριός μου καί ? Θεός μου»! ? σημερινός παγανιστικός «?λληνισμός» (Julianus Redivivus) ??που ?πάρχει? δέν ε?ναι συνέχεια το? ?ρχαίου, ?λλά ?ρνησή του. Διότι ?ρνε?ται α?τό, πού ? ?λληνισμός βρ?κε στό πρόσωπο το? Χριστο?, τή σωτηρία.
 

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

 

Το κανάλι της ενορίας μας!


ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

e-radio Παναγία Κλεισσούς.

e-radio της Εκκλησίας της Ελλάδας

e-radio Πειραϊκής Εκκλησίας

e-radio Αρχιεπισκοπής Κρήτης

e-radio Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης

Ο ΚΑΙΡΟΣ

 

ΤΥΧΑΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ Ι.Ν.

_DSF0263.JPG

ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ

Εμφανίσεις Περιεχομένου : 172026

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΩΡΑ

Έχουμε 10 επισκέπτες συνδεδεμένους