Α) Αναμνήσεις του Γέροντος Σωφρονίου από τα παιδικά και νεανικά του χρόνια.
Ο Γέροντας Σωφρόνιος συχνά θυμόταν ότι, πριν από την αναχώρησή του από την Ρωσία για το εξωτερικό, η μητέρα του τού έδωσε ένα μικρό επιστήθιο σταυρό ως ένδειξη της μητρικής της ευλογίας. Ήταν η εποχή που ο ίδιος είχε προσελκυσθεί από Ανατολικές θρησκείες αφήνοντας την πίστη της νεανικής του ηλικίας. Δέχτηκε όμως τον μικρό αυτό σταυρό για να μη στεναχωρήσει τη μητέρα του. Με την πάροδο του χρόνου, όπως έλεγε ο ίδιος, αισθανόταν όλο και ισχυρότερα τη δύναμη της ενέργειας της μητρικής ευλογίας που τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή.
[Είχε πάντα μαζί του τον σταυρό αυτόν. Ζήτησε μάλιστα να τον θάψουν με αυτόν και να βάλουν στον τάφο του λίγο χώμα από τον τάφο της μητέρας του πού το είχε φυλάξει ύστερα από ένα ταξίδι του στη Ρωσία].
Περισσότερα: Ἡ ευθύνη και ὁ ρόλος των γονιών κατά τόν Γέροντα Σωφρόνιο
Από τους ενδοξότερους και δημοφιλέστερους αγίους της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο. Είναι πολιούχος της Θεσσαλονίκης, στην πόλη που γεννήθηκε, έζησε και μαρτύρησε. Η μνήμη του εορτάζεται (και από τους Καθολικούς) στις 26 Οκτωβρίου και στις 8 Νοεμβρίου γι’ αυτούς που ακολουθούν το Ιουλιανό Ημερολόγιο (Παλαιοημερολογίτες).
Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, 2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. 3 σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. 4 οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. 5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. 6 τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. 7 νόει ἃ λέγω· δῴη γάρ σοι ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι. 8 Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν, ἐκ σπέρματος Δαυΐδ, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, 9 ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος· ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται. 10 διὰ τοῦτο πάντα ὑπομένω διὰ τοὺς ἐκλεκτούς, ἵνα καὶ αὐτοὶ σωτηρίας τύχωσι τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετὰ δόξης αἰωνίου.










